EIn venn som kom og gikk igjen.......

Ein morning var han berre der, stod der litt hengande med hode og stirra inn på meg. Kven var denne skikkelsen, med det nedtrykte blikket og den lute holdninga? Hadde han følgt etter meg heim frå byen? Kva ville han meg? Eg prøvde å få kontakt, men har var like taus og stod heilt i ro. Det hadde vore veldig kaldt den natta, så kanskje han hadde frøse fast?

Dagane gikk, og kvar morning stod han der og stirra på meg i det eg lata opp persiennene. I byrjinga var det litt ubehaglig, men etterkvart vart eg vandt med å ha han der. Han vart som ein trist og litt nedfor venn. Ja, kanskje var han trist, men han var i vertfall der.

Ein dag eg var ute og gikk i byen og funderte på kvifor vennen min var så trist, vart auga mine hengande ved eit utstilligsvindauge. Der hang det ein gammal, svart frakk. Det var juletilbudet til Fretex. Ideen slo ned i meg som eit lyn, han hadde gjort livet mitt litt bedre, så no skulle eg gjere noko for han. Eg kjøpte frakken, eit skjerf og ein matchande hatt. Når eg kom heim, henta eg nokre vedkubbar frå leiligheita. Stakkaren hadde stått der ute og frøse heile tida. Levd eit kaldt liv i einsemd, uten varme og glede. No ville eg gi gleda i livet, tilbake til han. Eg kledde han opp i kleda. Han vart flott skal du tru. Så tente eg opp eit stort bål. Eg henta meg ein sovepose og noko og ligge på. Denne natta skulle han verken fryse eller vere åleine. Vi hadde det koselig i lag, eg fortalde skrøner, og om han ikkje akkurat lo, så viste eg innerst inne at han likte det. Eg er ikkje heilt sikker, men eg meiner at eg såg eit glimt i auga hannar og ei lite flir om munnen, like før augelokka mine vart for tunge og eg seig inn i drømmeverdenen.

Dagen etter når eg vakna, var det berre glør at av bålet og vennen min hadde reist. Han hadde lagt at kleda eg hadde gitt han. Det var litt trist, men eg viste eg hadde fulført oppgåva som var tiltenkt meg. Eg hadde gitt han varmen tilbake i livet, han var fri og kunne igjen reise med vindane slik han og hannar forfedre, og for så vidt etterkommarar altid har gjort og vil gjere i all tid framover.

Svaret på alle livets gåter....

Ein vis mann har ein gong sagt dette:




"You also need to decide the risk philosophy because risk
tolerance drives risk management"

Eit lite koselig dikt

I samband med det artige prosjekte eg har såtte med, store deler av dette semesteret, med krom rygg over skrivepulten og tankane flytande langt inn i Excel, så har eg valgt å skrive eit passande dikt.

Eg har lagt eit ukjent
kvinnemenneske for hat,
fordi ho tvingar meg
til å dimensjonere
ventilasjonsaggregat.

Eg har ikkje møtt ho i person,
eller sett hennar fjes,
men hadde eg det,
hadde eg brølt meg hes.

Kvinna er heilt Nazi, Hitler, Heil
- Alt vi gjer er berre feil.
Ho er aldri nøgd,
kunne like gjerne vår livsmotivasjon
tvers av høgd.

Kvinnemenneske,
eg har ein dedikasjon,
takke vere deg, skal eg
aldri meir jobbe med....

VENTILASJON












Diverre er ikkje diktaren ferdig med sin raport.....
Nei, etter ein nazimal var dette ikkje fort gjort....

Iver, Ryddigheten Sjølv

Lenge sidan eg har fått tid til å skrive noko her. Vi har forholdsvis mykje å gjere på skulen og ein av dei tinga eg jobbar med er semesterinnlevering i Kvalitetsledelse (ja, det er eit av dei faga med magen figura og piler). Vi fikk oppgåva "personlig forbedring", der vi skulle velge eit eller anna som vi ville forbedre med oss sjølv, planlegge prosessen, utføre det og til slutt kontrolere resultatet/vedlikeholdsevnen.

Vår gruppe valgte å få ryddigare rom. Då er det ikkje snakk om å berre rydde rommet ein gong, men prøve å finne på metodar og tankegongar for å ha eit kontinuerlig ryddigare rom. Dette såg vi som ein yber-aktuelt ting å ta for seg (sjå bilete). Nokon på gruppa var litt (mykje) ryddigare enn resten, så vi valgte å ta for oss dei to verste, altså Arne (sjå link til høgre) og undertegnade.

Etter å a komt fram til "dei vitale få" - metodane, som i hovudsak var at ting fikk faste plasser, pluss at klede ikkje skal ligge på rommet, så kom ei i gruppa heim til meg, for at vi skulle utføre metodane i lag. Ho er litt (veldig) ryddig. Dette resulterte i eit halveis sammarbeid, der ho gjorde mesteparten av arbeidet og eg følte at eg stod i veien. Men resultatet var upåklagelig. No gjeld det berre for meg å klare å holde det ved like.

Skal holde mine få lesara oppdatert på denne spanande eventen - VIL IVER KLARE Å HOLDE ROMMET RYDDIG!!!!!!!

Hyttetur

Har vore på hytte tur med ein kameratgjeng i helga. Vi for opp på laurdags formiddag og var til Søndag. Kjøpte med oss mykje god mat og litt drikke. Det var hytta til medisinerforeninga, som vi fikk låne. Ei ganske gammal hytte, men god plass og koselig. Den største "luksusen" var innlagt vatn. Når vi kom opp, fyrte vi godt i ovnen og tok oss litt brødmat, før vi gikk oss ein tur oppover i fjellet, i håp om at det skulle bli varmare i hytta medan vi var vekke. Gikk eit stykke, før vi fyrte opp eit bål og kokte oss kaffe. Medan vi satt der, fikk vi vårt første skikkelige snøfall. Fantastisk deilig, det og kunne komme seg slik ut i naturen og nyte syn, stillehet og ro. Berre høyre på snøflaka som treffer bakken, medan ein sitter med kaffelukta i nasen og varmar seg på koppen, ved bålet.

Då vi kom til bake til hytta,var den blitt litt varmare, men var fortsatt ikkje noko og skryte av, så vi fortsatte og fyre godt. Satt så i gong noko matlaging. Viltgryte passa bra på ein slik tur. Dyret hadde vi selvfølgelig skøte sjølv (og ikkje kjøpt på rema). Naut maten med litt god rødvin. Det var blitt mørkt når vi kom ned, så rommet lyste vi opp med ørten stearinlys. Folk har tydligviss drukke mykje vin her oppe før. Vinflaskene egna seg bra som lysestaka. Etter maten åt vi sjokkoladekake og anna snacks. Satt oss til og snakka om alt mulig. Veldig deilig og avslappande og gjere slikt av og til. Får kobla heilt ut. Utan TV eller anna konstant underholdningskilde. Berre slappe heilt, heilt av.