Reiser til London

Ikkje det at eg er så veldig flittig til å legge ut innlegg her uansett, men no blir det i vertfall ikkje noko serlig på ei stund. Eg reiser nemlig til London for å studere eit år. Vist noken no tenker  ÅHHHHHNNEIII ikkje meir blogg, så kan eg trøste med at eg kjem til å legge ut litt ymse om livet i London på min nye blogg (sjå lenkja til høgre). Der kjem eg til å skrive på engelsk for å få litt trening på min skriftelige engelsk. Eg trur det trengst, sjølv om eg presterte ganske bra på engelskeksamen på høgskulen.

So long

Hoteller i Bergen

Eg vil gjerne rekke ein stor takk til - og gi anbefalingar av dei tre flotte hotella som gjorde mitt opphald i Bergen så bra som mulig. Alle tre var veldig rimelige og hadde inkluderte måltidere av ulike slag. I tillegg til hygglig vertskap, så hadde alle tre noko særegent som eg vil sette fingeren på.

Hotell KristoAllaMarte:

- Alltid rolig og stille

- Fantastisk gode pannekaker

- Stor, god, oppblåsbar dobbelseng

Hotell BjarteMitMarianne:

- Fantastisk snerten sovesofa

- Stadig servering av plommegraut med vaniljesaus

- Nydlig kyllingmiddag

Hotell Sivertsen:

- Risengrynsgraut til frokost

- Personlig trener

- Opp til fleire filmvisningar (inkludert snacks)

I tillegg til desse hotella var eg og innom Geir's Pensjonat på dagtid og fikk meg ein flott pastamiddag. Tusen takk for oppvartninga der og.

Bruspulver

Dette er ikkje mine ord. Eg høyrde dei ein stad, frå ein munn eg ikkje huskar navnet på. Denne munnen eigde heller ikkje orda, men orda var som følgande....

Tenk,
av alle dei millionar folk som finst i verda.............
så er det berre eg og du............
som ligg her i graset...................
med bruspulver i navlen.................
og ventar på regnet.................

Orda var kankje annleis då enn no. Ting forandrar seg med tidas tann, men innhalde var det same, då som no........

Når ein truddde stormen hadde lagt seg........

Det var sjukt mas ei stund om svineinfluensan. Begynte å bli litt lei av dinna oppblåsinga i media og trudde det var slutt no, men det begynte påan igjen....

Men no, endelig første svineinfluensan til noke positivt. Den fikk satt Breim (10 min frå Sandane, min heimstad) på kartet. (http://www.dagbladet.no/2009/07/24/nyheter/innenriks/svineinfluensa/7348614/)

"20 ungdommer kan være smittet, og ligger på isolat"

 Dette talet steig til nærmare 60 og isolatet var ein barneskule, 5 min på andre sida av min heimstad. Seinare måtte ein imidlertid flytte dei "isolerte" til ein annan barneskule fordi den første skulle brukast til eit Årsmøte. Hadde det ikkje vore lettare å flytta årsmøte???

Etter utbrotet fikk vi, på min arbeidplass, beskjed om at vi måtte begynne å vaske henda meir. Eg veitkje med dei andre, men eg bruka no å vaske henda etter at eg har vore på do....

Konspirasjon

Eg skal jo snart begynne å studere i London. På grunn av dette har eg no i det siste tenkt at eg bør lese litteratur på engelsk, så eg får litt trening. Boka eg lese no er "Foucault's Pendulum" av Umberto Eco. Det er ei bok med mykje konspirasjonsteoria. Det hovedhistoria går ut på at Tempelridderane i si tid blei tvungne til å løysast opp fordi mektige folk begyntå å frykte at dei skulle få for mykje makt (boka er fiksjon, men den bygger vel kanksje på faktiske konspirasjonsteoria). Så er det ein man som har klart å finne ut litt ymse. Han meiner at Tempelriddarane, som etterkvart blei forbanna på kyrkja og vendte seg vekk frå den fordi den gjorde så mykje drit, lot folk tru at ordnen vart oppløyst, medan dei i verkelegheita "gikk under bakken" med ein større plan om å vende tilbake og ta kontroll over verda. I og med at dei vendte ryggen til kyrkja, så beli tallet 666 (knytta til anti-krist) eit viktig symbol for dei. Det er her konspirasjon blanda med matematikk tar litt av. 

Dei laga ein plan som skulle utførast steg for steg og fulført ved år 2000. 6 forsegla dokument blei plasert ved kva sine segl-voktera. Det var tilsammen 6 voktera per segl, som skulle passe på segle i 20 år kvar. Altså 120 år skulle pasere mellom kvart segl som vart opna. Planen starta i 1344, då vart første segle opna. Så venta ein 120 år før neste vart opna osv. Dette resulterer i    5 x 120 år = 600 år. Då er årstallet 1944. Dette er igjen eit symbolsk tall. Det er faktisk det mest symbolke tallet for tempelriddarane. Det er jo LETT å sjå. For slår du sammen alle tala i 1944, så får du: 1+9+4+4=18. 18 kan og skrivast som 18= 3 x 6  eller om du vil  666. Problemet var jo at innen 1944 hadde det vore krig og alt gikk i dass.

Men likavell fantastisk kva du kan bruke enkel matematikk til............

Nei vi har ikkje................eller?

Var på kafee her ein dag. Vi har ikkje så mangen gode kafeer her eg bur. Den vi pleide å gå på er nedlagd, men det er komt ein plass som kanskje helst er eit spisested, men som er veldig koselig. Så dinna dagen gikk vi dit. Eg gikk for å bestille og spurte om dei hadde is. Nei, sa han og rista på haudet. Så eg lurte på om dei hadde noko slags kake. Det hadde dei heller ikkje sa han. Så eg prøvde meg ein siste gong å spurte om dei ikkje hadde nokon form for desert. Det er jo godt å ha noko søtt til kaffen. Nei, sa han atter ein gong og vi endte då opp med å berre bestille ein kaffe kvar. Så sitte vi ute å snakka litt om kor gale det er at dei ikkje har noke form for kaker eller is. Dette er ein relativt ny plass og eg trur dei gjer det ganske bra i og med at det ikkje er så mangen konkurentar. Dei har god mat og selger drikkevarer til grei pris. No i sommervarmen ille dei kjent mykje ekstra om dei hadde seldt is i tillegg. 

Plutselig bryte eg ut i eit: SJÅ!! og peiker mot servitøren. Det var den samme mannen som hadde sagt NEI til meg tre gongar.

Vi har IKKJE is

Vi har IKKJE kaker

Vi har INGEN form for deser

No kom han ut med fire talerknar med epleKAKE og IS.........

HAn kan ikkje legge skylda på at han er tyrker og ikkje så god i norsk....... kva kan han ha misforstått her.......eg skjønna ikkje ditta. Gadd ikkje ta det opp med han. Vi gikk og kjøpte is ein annan plass

Langt langt hår

No begynner eg etterkvart å få litt lang hår igjen. Det er no slek det går for dei fleste. For så vidt lika eg å ha litt lengde på det og pleier å seie til frisøren: "ta ein god del, men ikkje klipp det så alt for kort", drar litt på det og fortsette med, "la det vere igjen ein god del". Ikkje så lett å bestemme seg. Når ein først bruker fleire hundre kroner på å klippe seg, så blir det for dumt å ta så lite at ein må klippe seg neste veka at. 

Men no veit eg ikkje heilt om eg tør å gå til frisøren igjen, etter det eg las på DB.no:

Dødsdømte Hussein var frisør i hovedstaden Sanaa, og drepte 11-årige Hamdi Abdullah al-Kabas da han kom inn i salongen for å få en ny frisyre. 

Kva er problemet her? Er det ikkje det som er vanlig å spør om når ein skal gå til frisøren.

Frisøren ble arrestert i desember i fjor, og tilstod under rettssaken i januar å først ha voldtatt gutten, så drept ham og deretter kuttet kroppen i biter før han kvittet seg med den utenfor Sanaa.

Folk er sjuke, og tydligvis er frisørane verst, så eg trur i vertfall eg ventar litt til før eg klipper meg.

Sommartull

Heite dagar no for tida. Er ganske aktiv, ¨å harkje tatt meg tid til å skrive noko her. Tenkte eg kunne ta ei oppsamling på ting som har skjedd. Eg har fått meg sommerjobb, der eg går langs strømlinjene og måler jordingsmotstanden i bakken. Det er eit sikkerhetsforetak. Får vere mykje ute, så eg blir brun og fin. 

Men selvfølgelig første dagen det var knallvær så gikk eg rundt i skauen og blåtta min kvite rygg og då blei selvfølgelig den knallraud. Måtte då med t-skjorte ei veke i heiten og det vart dritvondt å gå med sekk noken av dagane.

Når ein går slik rundt om kring i skog og mark oppleva ein litt forskjellig. Eg jobbar i lag med ein anna fyr og. Greit å vere to, så blirkje det så einsamt, emn det blir og meir å holde styr på. I går hadde vi gått langs ei linje ca ein kilometer. Vi bærer ganske tunge sekkar, så når vi skulle gå tilbake til bilen, så tenkte vi at vi kunne gå ned til byggefeltet rett under oss, legge frå oss sekkane på toppen der og så gå ned til bilen, for så å køyre opp og hente sekkane. Det første vi merka etterkvart var at veien vi gikk på gikk i feil retning, slik at vi kom lengre og lengre vekk frå bilen, men det var no greit nok. Vi kom no til slutt fram til bilen, etter ein halv time. Plutselig gir han andre frå seg noken ulyda. Ja som eg sa så er det meir å holde styr på når ein er to. Han hadde lagt igjen bilnøklane oppe i sekken. ha ha. Vi hadde to alternativ. Enten gå opp å hente nøklane og så gå  ned igjen. Dette ville ha tatt over 1 ekstra time og vi måtte betalt for den timen sjølv. Vi valgte heller å ringe etter ein TAXI, som køyrte oss opp til sekkane og ned igjen til bilen. Slik at vi fikk låst oss inn i bilen og fått tak i lommeboka så vi kunne betale for oss. Viss tid er pengar, så vart dette mykje billigare og mindre slitsomt enn å gå. he he.

I dag var vi ein plass eit stykke oppe på fjellet. Vi var nesten ferdig med målingane våre, når vi finn ut at det er noko gale med kablen som vi bruker. Den enden som skal koblast til måleutstyre vårt er forsvunnen inn under resten av kablen. Vi dreg derfor ut heile kablen (250 m) og finn tak i enden. Vi får gjort den siste målinga, men alle kablane ligger ute (ca. 100 m i ein retning), så kjem der ein hest gåande bort til oss. Den ville seie hei. Det var ein fordel at de nikkje begynte å ete på kablane, så eg måtte stå å passe på den, medan han andre rydda saman. Dette tok ekstra lang tid. Hesten blei veldig glad i å sleike meg på henda og bite meg i foten. Når vi skulle rydde sammen kablen vi hadde fått problemer med, merka vi at vi hadde laga tidenes største floke, så vidare følgte ein time med flokeløysing.

Når dette er sagt så føla eg at vi ellers har vore ganske effektive å fått gjort ein god jobb, men all dinna varmen gjer at ting ikkje går heilt som det skal. Så kan vi no spørre oss ken som har tatt alt regnet vårt. EG trur det asiatane som driv å skyte rakettar på skyen og stjele dei frå oss. Fåreløpig er det greit, men det finst grenser.

Ekstremsport

No skal eg ikkje snakke om alle dei vanlige ekstremsportane som finst i verden. Basert på ein stattestikk laga av meg på grunnlag av meg, så vil eg få fram navnet på ein heilt ny ekstremsport, som folk tidligare har tenkt på som kjedelig og lite adrenalinskapande.

Eg var ute og tok med ein kjapp joggetur i går. Eg har då alltid tenkt som dei fleste at dette er ein trygg form for sport. Det viste seg derimot at ein ekstra ingrediens, som eit nøkkelknipe, var alt som skulle til for å sprite opp denne sporten. På vei rundt tveitavatnet klarer eg å snuble og tryne framover. Eg røyste meg fort opp igjen og tenkte at det var litt flaut. Kjente litt sviing på venstre hand og såg at eg hadde fått litt skrubbsår, men når eg ser bort på høgre hand så ser eg DET.

Eg hadde sprunge med nøkkelknippe i handa og husnøkkelen min der, er ein lang tynn metallpinne, som eit lite sløvt spyd. Når eg ser på handa mi så ser eg denne nøkkelen ståande fast inne i huda mellom tommel og peikefinger. Eg kjenner ingenting, men drar den ut. Litt "kjøtt" henger igjen på nøkkelen og viser at den hadde stått litt over ein cm inn i handa.

Eg kom meg på legevakta og får fiksa det, men det er ei anna historie. Poenget mitt her er at i følge min statestikk, så har eg aldri skada meg verken på fallskjermhopping, paragliding, elvepadling, basejumping eller lignande.  Ja i følge min statestikk så er jogging den mest ekstreme sporten. Eg fikk faktisk så mykje andrenalin at eg ikkje følte smerten. 

Så viss du har livet kjært så ikkje begynn med jogging. Det for være noko som vi adrealinjunkiar driv med.

Under er ei grafisk frmastilling av nettopp dette.

Lypsyl

Vinteren var før ei tøff tid for mine lepper. Det endte alltid opp med store sprekker og infernalsk smerte. Men så kom lypsylen inn i mitt liv og alt vart mykje bedre. I vertfall til kvaliteten på produktet begynte å svikte. Ja, for lypsyl holder ein god kvalitet, det er ikkje noko kjimse av. Men i det siste har eg hatt eit problem med lypsylen. Den har hatt ein tendens til å skru seg ut medan den er i lomma, noko som har resultert i at den sitter fast i lokket når eg opner den. På denne måten blir den øydelagt. Dette er eit veldig stort iritasjonsmoment og har gått meg på nervanne. Eg skreiv derfor eit brev til Lilleborg og klaga mi nød. Eg har god erfaring med slike klager. Dei resulterer som regel i gratis ting og det er alltid velkommen hoss ein student. Eg har og ein tedens til å rote vekk lypsylane, så eg må kjøpe nye. Tidt og ofte finne eg dei gamle igjen og, så no hadde eg faktisk tre stykker.

I dag (ca. etter ei veke) fikk eg ein liten pakke og eit brev frå Lilleborg. Dei beklaga og sendte meg 5 lypsylar. Fifine greier. No har eg 8 lypsylar. Kankje bli bedre.......

Tortur?

Dette er ein veldig fæl ting og egentlig kanskje ikkje noko og gjære narr av. Eg er absolut i mot tortur, men eg hang meg litt opp i ein artikkel på DB.no i dag. Det var bl.a om ulike torturmetodar som vart praktisert på guanotanamo. Det vart her beskreve stillingar som fangane blei tvungne til å vere i over lang tid. Den eine, virka på meg som ein FLOPP: Ein vart tvungen til å sitte på ein stol, med beina rett fram og med henda over haudet. Minnar dette om noko?

Dama på bilete har stillinga nesten. Alt ho treng å gjere er å putte henda bak/over haudet og lene seg godt tilbake.

Håpar verkeleg folk ikkje blir utsett for dette.......

99% tjuverisikker

Før budde eg på Møhlenpris. Dette var både ganske sentrumsnær og skulenært. Difor kunne eg som regel gå når eg skulle forskjellige plasser. Har i midlertid no, i litt over eit år budd på Krohnstad. Då har sykkel vore eit must. Eg syklar til skule og til karatetrening. Sykling er sjukt greit. Det går ganske fort og er ikkje spesielt slitsomt. Problemet med at eg syklar så mykje er at når eg så ein dag må gå dei samme strekningane, så føler eg meg som ein snegle. Det går så sjukt seint å gå. Fikk litt problemer no når vi hadde snø i over ei heil veke. Då måtte eg gå te skulen og trening kvar dag. Vanligvis tar det då ca 25 min og gå te skulen og omtrent 35 min til studentsenteret. Dette er lenge nok og med snegle-effekten, så virker det sjukt lenge. No var det i midlertid ei blanding av snø, eksos og salt på fortauet. Eg spant meg frammover heile veien. Hadde snøen vart mykje lengre så trur eg eg hadde klikka. Det var ein befrielse å kunne sykle igjen når veiane vart snø og isfri.

Når eg no brukar sykkel så mykje har eg invistert i ein kraftig sykkellås, som er om ikkje 100% tjuveri sikker, så ikkje langt i frå. Den er så stor at eg syklar med den låst rundt livet og så kan eg låse den rundt alt mulig. Den er ganske kraftig og ikkje spesielt enkel å klippe over, med ein diameter på ca,2-3 cm.

Problemet oppstår jo då selvfølgelig når låsemekanismen klikka og sykkelen blir ståande låst i kjellaren. Eg får ikkje inn nøkkel. Låsen er så tjukk at du mestsansynlig på ha ei gedigen avbitertang av superduper størelsen for å i heiletatt kunne nærme deg den. Dette har eg ikkje og har heller ikkje tenkt å skaffe meg. Eg må gå....@%&$....Dette skjedde fredag. Den stod heile helga. Eg gikk te skulen mandag. GIKK heimat og GIKK te studentsenteret på trening. Ja og selvfølgelig måtte eg gå heimat igjen då og.......Folk påpeikte at eg kunne no bere den med meg te bussen og tatt den ned til ein eller anna butikk og fått låne ei avbitertang, men NEI!! Det gidde eg ikkje. Det skal ikkje vere nødvendig. Synst egentlig at produsenten av den dritlåsen kunne komme kjøyrande opp til meg med ein ny lås og ei avbitertang......Eg gikk og irriterte meg over dette på veien heimat frå trening i går. Når eg kom heim gikk eg og henta ein kniv, ein hammer og fant ei mini avbitertang. Eg måtte berre utøve litt vold mot den låsen. Eg skrapte av plastikken og der som eg trudde det låg ein gølsen vaier, var der i stede ledda metalkapper. Ved å fjerne pastikken og bøye låsen så kunne eg så vidt skimte ein litt tynnare vaier. Etter litt hammerbruk og bøying klarte eg å få mi lille avbitertang rundt vaieren. Eg gikk ut og henta ein stein som eg kunne bruke til ambolt. Så satt eg meg til å dælje laus på avbitertanga som låg rundt vaieren. Etter nærmare 50 slag, så rauk endelig elendigheten og stormen av alt hatet mt låsen forsvant. På bilde kan du sjå at det gikk heftig utover steinen og selvfølgelig dritlåsen---

TV-kroken

Fant ut at eg vill tegne tv-kroken etter at eg hadde rota litt der. Utfordring å få med detaljar. Eg satt litt lågt, så det vart vanskelig å få fram dette ved bordet som eg tegna. Elles så var det veldig kjekt å tegne teppet til venstre, su+ynst eg fikk det bra til. Den fine flatskjermen dei hadde fåttseg heime vart diverre ikkje med på tegninga.

Veslebror

Kjeda meg litt ein dag og satt meg då ned og tegna veslebror min som satt i sofan og las til prøve. Ikkje så veldig bra gjengiving av ansiktet. Einaste grunnen til at eg kan sjå at det er han, er at han som meg tidligare, har eit kraftig underbitt.

Picasso

Her var ei ny oppgåve frå boka. Eg skulle tegne av ein reproduksjon av eit Picasso-bilde. Vrien var at eg skulle sjå på det og tegne det opp-ned. Dette skulle eg gjere for å lure hjærnen. Venstre hjærne halvdel kjenner ikkje igjen kva dei ulike strekane "syboliserer" og klarer dermed ikkje denne oppgåva. Då får høgre (den kunstneriske) hjærnehalvdelen ta over arbeidet. Skulle egentlig berre bruke 40 min, men eg vart sittande i ein time. Veldig fornøgd med resultatet, sjølv om den vart litt dratt nederst og trykt sammen lengre oppe.

Stressless

Eg har vore heime i helga og litt utover veka. Mandagen gikk eg meg ein tur ned i sentrum og kjøpte to teikneblyantar og eit elendig viskelær. Vel heime at bestemte eg meg for at eg ville teikne ein stressless for å få utfordringa med bua former. Etter å ha tegna den ferdig, tegna eg like godt meir eller mindre det som var rundt. Her kan dokke dermed sjå deler av stua til foreldra mine.

Take a chair

Her har eg tegna ein stol for dei som ikkje kan sjå det. Den vart no ganske fin, men skyggelegginga vart litt rar. Trur det egentlig kjem av at skyggane var rare der. Noke refleksjonar frå eit kjøleskap og greier.

Hands Up

Her skulle eg tegne handa mi (altså venstre, som eg ikkje brukar når eg tegner) i sjølvalgt positur. Var litt vanskelig å få til dei bøyde fingrane. Litt feil vinkel på dei. Handa ser litt lita ut, men eg har no ikkje verdens største hende so det stemme sikkert bra.

Sjølvportrett

Oppgåva her var og teikne eit sjølvportrett ved hjelp av eit speil. Det var ikkje lova å bruke bilder. Hadde litt problemer med å finne eit speil eg kunne sitt med, så eg endte opp med å bruke eit CD-kover. Her vart bildet litt forvridd, så eg måtte ha meg eit par turar ut i speilet for å få skikkelig taket på det. Vart ganske fornøgd med resultatet. Sølvkritikken kan vere at eg laga meg sjølv litt for fyldig i fjeset og at ansiktet er litt forskyvd mot eine sida.

Tar gjerne i mot komentarer på dette.....både negative og positive...

Å tegne er å se

Eg har bestemt meg for at eg skal lære meg og tegne. Eg vart tipsa om å kjøpe boka med tittelen "Å tegne er å se". Den har eg kjøpt og likar den godt. Virkelig å anbefal til alle som vil lære seg og tegne. Forfatteren meiner at alle kan lære seg og tegne med denne boka. Du trenger ikkje ha eit snav av talent. Passa bra for meg. Boka gir litt teori rundt korelis lære å teikne (mykje om korleis hjærnen fungerer) og så får ein oppgåver som ein skal tegne. Tenkte eg kunne legge ut nokon av dei tegningane eg har laga. Vart ganske fornøgd med nokon av dei.

Første oppgåva var å teikne ein person utan å ha noko å sjå på. Dette gikk ikkje så bra, som du kan sjå på bildet over.

Se-bra-ut?

Nok ein produktiv dag med MathCad ente med denne karen.....

Ein produktiv dag?

Har vore lite skriving her no på ei stund. All mitt fokus er rett mot ein ting. Nemlig hovudoppgåva. Eg og Arne skal prøve å opptimalisere eit bølgekraftverk ved hjelp av ein matematisk modell i det fantastiske programmet MathCad. Det er faktisk ganske spennande, men denne modellen er ganske omfattande og for kvar gong vi putter inn eit tall for å få ut nye verdiar, så bruker programmet 1 - 2 min eller meir for å komme fram til resultater. Dette er for så vidt ikkje noko problem, om ein har internett. Arne hadde internet, men av ein eller anna grunn, så kom eg meg ikkje på.... Så kva skal eg gjer? sitte å tvinne tommeltotta?

Heldigvis har vi det fantastiske programmet MS-Paint. Då på mandagen, tysdagen satt vi der i 7,5 timar. Mykje å passe på i modellen, så fort gjort å gjere noko feil og så må alt gjerast på ny, men det går bra når Iver har paint og styre med.

Ovanfor ser du resultatet etter ein produktiv dag på skulen. For dei som ikkje ser det, men har interesse av det så er dette ein kopi av Arne. Eg er meget fornøgd sjølv

"Den Levande Labyrinten"

For dokke som endå ikkje har fått med dokke det ny her i bergen by, så skal eg no røpe det..... Bergen kommune har lenge vore kjent for å like å kødde med innbyggerane sine, ved å stadig lage eit evig kaos inne i bykjerna. Det som no tar kaka er den nye kamuflerte ideen, om eit gedigent spel, der alle innbyggarane i byen er deltagerar, enten dei vil eller ei(Ja, det er allereie i gong). Spelet har det klingande navnet: "Den Levande Labyrint". Det er ikkje offentlig gjort nokon spesiell premie til den første som runder spelet, men det går eit rykte om eit betydlig pengebeløp.

Eg har lenge tenkt, at ditta det skal eg klare, ditta er mitt område, endlige noko eg er god i......men det erkje lett. Det er beinhardt, både psykisk og fysisk. Kvar forbaska dag, eg skal på skulen, inn i byen eller på trening, må eg gjennom denne labyrinten av jære, mura og veiarbeid. Ikkje ein einaste dag er den lik. Labyrinten forandra seg heile tida...

Kanskje er det berre meg, men det kan virke som konkuransen har begynt å tilspisse seg. For no begynne dei å legge ut feller. No er det plutselig åpent på plassar der det ikkje har brukt å vere åpent før og viss ein ikkje føller heilt med, så står ein plutselig der, omringa av illsinte gravmaskiner... Det blei for tøft for meg, etterkvart og eg hadde virkelig tenkt å gi opp, men så fikk eg nyss i at ein fyr bort i Nygårdsparken hadde ein sann derre walkthrough.

Så sjølv om det tar vekk litt av spenninga i spelet, så kjem eg meg i vertfall alltid levande og tidsnok til skulen kvar dag....